( 1 ) 9 - امام عليه السّلام خبر داد كه واقعيّت درخشان اهل بيت ، ادامهء ذاتى واقعيّت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مىباشد ؛ زيرا آنان گوشت وى و فرعى از او هستند و فرع از اصل خويش متفاوت نمىگردد و چشم پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در حفيرة القدس به عترتش ، روشن خواهد گشت ، آنها براى اداى رسالتش ، شبها را بيدار ماندند و در دفاع از دينش ، عظيم‌ترين جهاد را متحمل شده‌اند . ( 2 ) 10 - آن حضرت ، مسلمانان را براى نبرد در كنار وى در صحنه‌هاى جهاد ، دعوت فرمود و اينكه هر كس به همراه او حركت كند ، جان خود را بخشيده و خويشتن را براى ديدار خداوند ، مهيّا ساخته است . اين نكات درخشان در سخنرانى آن حضرت ، بر اين دلالت دارند كه حضرتش از زندگى نااميد گشته و عازم مرگ شده و بر فداكارى ، عزم بسته بود و اگر آن حضرت خواهان سلطنت بود ، چنين مطالبى را مطرح نمىفرمود و لازم بود كه به همراهان خود وعده‌هاى شيرين و اميدهاى پرزرق و برق بدهد . هيچ‌يك از مردم مكّه و نه كسى از حجاج ، جز عده معدودى از مؤمنين ، نداى امام را پاسخ ندادند ، اين نشان دهندهء اندك بودن بينش دينى و تخدير شدن آن جامعه و انحرافش از حق مىباشد . ( 3 ) انجام عمره هنگامى كه امام بر ترك مكه تصميم گرفت ، براى « عمرهء مفرده » احرام بست و طواف خانهء خدا و سعى و تقصير نمود و طواف نساء را به جاى آورد و از عمرهء خويش محل گشت . شيخ مفيد نوشته است كه امام حسين هنگامى كه قصد حركت به سوى عراق نمود ، طواف خانهء كعبه و سعى صفا و مروه را به جاى آورد